۱۳۹۲ شهریور ۲۵, دوشنبه

شکرگزاری کودک

پدری خوب و مهربان دارم
که سراپا محبت است و صفا

علم او،سعی او و همت او
گرمی‌افزاری آشیانه‌ی ماست

دل پر از عشق اوست در بر من
سایه‌اش کم مباد از سر من



مادری ماه مادری دارم
که وجودش چراغ راه من است

گر گناهی کنم ز نادانی
مهر او برتر از گناه من است

با زبان فرشتگان آن ماه
کندم از خطای خویش آگاه



نان من تازه است و آبم خوش
وانچه خواهم ز بیش و کم دارم

خانه آماده،جامه پاکیزه
بر چه حسرت برم،چه غم دارم

پدر و مادرم بهشت منند
روشنی‌بخش سرنوشت منند

.
.
( دیوان-381/82 )

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر