۱۳۹۲ شهریور ۱۴, پنجشنبه

تحمل

در بر گستاخ تحمل خوش‌ست
نیش زند خار ولی گل خوش‌ست

یار تو گر با تو هماهنگ نیست
چون تو درِ صلح زنی جنگ نیست

رستن اگر خواهی ازین ماجرا
او چو سر افراخت تو کوته بیا

.
.
( دیوان-244 )

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر